In de zomer van 2021 vormden 70 Humanity-portretten een rode draad door de Duitse stad Ahlen. De expositie liep letterlijk en figuurlijk dwars door de stad. Een spoorlijn verdeelt Ahlen al jaren: aan de ene kant een welvarender deel van de stad, aan de andere kant bewoners met aanzienlijk minder kansen. Het contact tussen beide werelden is beperkt.
Samen met onze lokale partners Innosozial en Kunstverein Ahlen werd een uitgebreid programma opgezet met culturele en maatschappelijke activiteiten. Concerten, workshops, gesprekken en ontmoetingen brachten bewoners van beide kanten van het spoor samen. De reacties waren bemoedigend: mensen die elkaar normaal nauwelijks tegenkomen, raakten in gesprek en herkenden zich in elkaars verhalen.
Ná Warburg in 2019 mochten we in 2021 een tweede expositie maken met een lokaal team van enthousiaste partners. Er liggen blijvende warme contacten in Duitsland en achter de schermen werken we aan nieuwe initiatieven.
Een bijzonder onderdeel van het project was de aandacht voor het mijnverleden van Ahlen. De stad maakte lange tijd deel uit van het industriële hart van Noordrijn-Westfalen, waar steenkoolwinning generaties lang werk, identiteit en saamhorigheid bood. Met het sluiten van de mijnen verdween niet alleen werkgelegenheid, maar ook een belangrijk sociaal bindmiddel.
Museum of Humanity portretteerde voormalige mijnwerkers, mannen die met hun arbeid mede de stad hebben gevormd. Hun portretten werden groot getoond op banners aan de stellages van de inmiddels gesloten mijn — een krachtige symbolische plek. Zo werd het industriële erfgoed verbonden met persoonlijke verhalen over trots, verlies en veerkracht.
Video: Stefan de Vries
Het project in Ahlen liet zien hoe kunst kan bijdragen aan herstel van verbinding: tussen verleden en heden, tussen verschillende groepen inwoners, en tussen mensen die elkaar anders misschien nooit zouden ontmoeten.