Eenvoudig krukje
Totaal geen hocus pocus of hogere wiskunde, en toch… Het is de aandacht, het zijn de positieve woorden die voor veel mensen een verademing zijn, merken we steeds opnieuw. Blijkbaar voelen heel veel mensen zich niet gezien of gehoord! Niet zo vreemd ook als je de media volgt of op sociale media zit.
De tent, met daarin alleen een eenvoudig krukje, doet iets bijzonders met mensen. Hier begeef je je op neutraal terrein en verdwijnt alle ruis om je heen. Door het zwarte doek verdwijnt ook je achtergrond. Niemand ziet waar jouw portret is gemaakt. Of je in een villawijk woont of onder een brug slaapt. Het maakt niets uit. Wij kijken bovenal naar jouw binnenkant, naar je ogen als spiegel van de ziel.
Littekens en krassen
Voor even zetten we je op een voetstuk. Jij bent – ondanks alles – een meesterwerk. Dat niemand perfect is, snappen wij ook. Iedereen heeft immers littekens of krassen op de ziel, ongeacht je afkomst of status. Noem het de gebrokenheid van het leven. Daarom fotograferen we mensen zoals ze zijn, zonder opsmuk of filters, altijd met zacht noorderlicht.
Het wordt nog veel mooier als we al die losse portretten bij elkaar voegen tot een groot palet. Dat komt het best tot z’n recht in een omgeving die symbool staat voor die gebrokenheid, zoals een oude fabriek, een verlaten winkelpand of een vervallen mijn. Juist in zo’n decor spat de kracht en waardigheid van onze meesterwerken af.
Visueel statement
Spannend wordt het als we portretten van mensen met allerlei of zelfs botsende achtergronden samenbrengen in één expositie. Dan hangt de boer ineens naast de milieuactivist, de miljonair naast de bijstandsmoeder en de bewaker naast een mens op de vlucht. Is er iets wat hen bindt? En wat doet dit met bezoekers die de foto’s zien?
Zo maken we een visueel statement. Soms omdat we tegen iets zijn, zoals polarisatie, oorlog of kansenongelijkheid. Maar meestal omdat we vóór iets zijn: vóór meer ontmoeting en verbinding. Zodat we leren – los van overtuigingen, conflicten en verschillen – de ander te respecteren, te accepteren of te zelfs waarderen als mens.
Niet omdat daarmee alle problemen uit de wereld zijn. Was dat maar waar. Wél omdat we mensen – en tot nu toe waren dat er al ruim 8.000 – kunnen vertellen hoe uniek ze zijn. Wél om mensen voor even boven meningen, conflicten, pijn en verdriet uit te tillen. Zo benadrukken we dat ieder mens ertoe doet – no matter what. Want uiteindelijk zoekt iedereen die veiligheid en geborgenheid.
Het zwarte doek verandert alles. Zodra je plaatsneemt in de tent, valt je achtergrond weg. Niemand ziet waar je vandaan komt, hoe je woont of wat je doet. Alles wat telt is wie jij bent – je ogen, je houding, je aanwezigheid. Het doek creëert neutraal terrein: een plek waar sociale labels, meningen en vooroordelen verdwijnen. Voor even staat ieder mens los van verwachtingen, status of uiterlijkheden. Wat overblijft, is de pure ontmoeting met de mens zoals hij of zij werkelijk is.
Op de foto uit november 2019 zie je Jannat, een gevlucht Rohingya-meisje in Bangladesh. Ze werd de beelddrager van onze campagne 'Ik besta niet', samen met Tearfund en EO Metterdaad.
Het 'echte' museum
In maart 2019 gaat het ‘echte’ museum open in een ander gebouw op het Hembrugterrein, gevuld met tientallen meesterwerken vol schoonheid en waardigheid. Sindsdien bezochten duizenden bezoekers de permanente expositie en sluiten steeds meer mensen zich aan bij een ‘leger’ van positieve activisten.
Over zijn droom schreef Ruben het boek Crown of Creation, een luxe koffietafelboek met tientallen prachtige portretten van zijn meesterwerken. Je kunt het boek bestellen in onze webshop.
De droom over een wereld waarin iedereen zich gezien voelt, gaat door. Met School of Humanity bieden we scholieren educatieprogramma’s aan en organiseren we in binnen- en buitenland pop-upexposities met lokale partners. Ook hebben we speciale programma's voor de zakelijke markt, zoals teamdagen en het Dreambuilders-netwerk voor ondernemers die ons structureel steunen.