De gezichten van Ter Apel

Eind augustus zijn we in Ter Apel om de mensen achter de opvangcrisis een gezicht te geven. Dat voelt dubbel, zeker met het idee dat wij aan het eind van de dag weer inpakken en huiswaarts gaan. Toch moeten we hier zijn, want deze mensen horen thuis in Museum of Humanity, verdienen waardigheid en moeten gezien worden.

+ 12

"Bij aankomst werd m'n vrouw gevangengezet"

Uqba | 1990

“Kijk, dat is mijn zoon Adb al Rahman, die met die mooie krullenbos. Drie dagen geleden zag ik hem voor het eerst, nadat hij met m’n vrouw en dochter Maria vanuit Syrië naar Ter Apel was gereisd. Ik woon hier al wat langer en heb een status. Nu hopen we dat mijn gezin snel bij mij in het azc in Assen mag komen wonen. Mijn vrouw reisde via Iran naar Nederland. Bij aankomst werd ze gevangengezet en ze moest haar paspoort inleveren. Toch houd ik goede hoop dat Nederland zich van z’n goede kant laat zien. Ik vind het wel spannend: wat is het ware gezicht van Nederland?”

Uqba is vader van Maria en Adb al Rahman.

Elin werd hier geboren

"Terwijl ze slaapt, lijkt de chaos op het terrein voor het aanmeldcentrum compleet."